Op het eerste oog, kabbelt mijn leven lekker rustig voort, van het ene ding wat ik leuk vind naar het andere. Opgroeien in een liefdevol gezin, een dansopleiding volgen van mijn 10e tot mijn 13e, vervolgens een fantastisch jaar vrije school, om toch weer door te stromen naar een atheneum die ik met horten en stoten afmaakte.

Buiten schooltijd mijzelf altijd omgeven met vriendinnen, dansenlessen en (oppas)baantjes. Uiteinlijk kiezen voor de studie Toegepaste Psychologie – en via de Geluksroute met Marike, werken als (loopbaan-/student) coach bij verschillende organisaties, bleef ik mijn weg vervolgen tot nu.

Daarnaast groeide mijn interesses voor spiritualiteit en vrouwenwerk door allerlei cursussen, jaartrainingen, festivals en prachtige vrouwencirkels waar ik deel vanuit mag maken.
En in dat voortkabbelen van het ene leuke naar het andere leuke, ben ik mijzelf heel vaak tegengekomen.

Zo terugkijkend, gaat het heel vaak over: durf ik echt te kiezen voor mijzelf. Sinds juli 2023 ben ik moeder van een tweeling. Die transitie naar moederschap heeft het durven kiezen voor wat mij (en mijn gezin) echt vervult weer een extra zetje gegeven. En elk jaar zeg ik weer volmondig ‘JA’, tegen deze prachtige Cirkel van Veekracht.

Ik ben een creatieve, bewuste ondernemer en werk veel samen met andere ondernemers om mooie coachtrajecten, retraites, workshops, podcasts en andere harts-projecten zoals deze Cirkel van Veerkracht in de wereld te zetten. Daarnaast maak ik persoonlijke blend met etherische oliën en ‘rituelen doosjes’ om jouw persoonlijke intentie of thema te bekrachtigen. 

Wat maakt veerkracht belangrijk voor mij?

Op verschillende momenten in mijn leven werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt: er bestaat geen leven zonder momenten van angst, verdriet, pijn en verlangen. Zowel bij het zien van de pijn van de mensen met wie ik werk, als de pijn van mijn dierbaren, als mijn eigen momenten van pijn en ongemak. Die momenten deden mij echter ook zien hoeveel veerkracht er in ons als mens zit.

Veerkracht gaat voor mij over het toelaten daarvan en ook weer een volgende stap kunnen zetten. De rauwe randjes (hoe dik die soms ook zijn) horen erbij. En hoe harder we dat wegdrukken, hoe harder het ook weer terugkomt. Wanneer we het toelaten ontstaat er ruimte. Ruimte om te kiezen hoe nu verder. Wat is mijn antwoord op deze situatie? Hoe wil ik gekend worden?
En misschien zelfs: kan ik mijzelf ook waarderen en liefhebben met alles wat er in deze momenten naar boven komt?

Veerkracht is voor mij het ultieme erkennen dat het leven een leerproces is dat nooit stopt, zolang wij de moed hebben om het leven vol te leven.